jako że zbliża się coroczny dylemat jednoprocentowy, polecam uwadze Sz-Państwa:
* Adriana. dobry mroczny chłopak. trzymał mnie za rękę i mówił, że będzie dobrze. potem pojechał na tournée do Rosji…
* Unicorn. ludzie Jednorożca wspierają onkologicznych. mnie także.
pół roku czekałam na ten moment, kiedy spadnie śnieg, zrobi się cicho, a miasto zniknie. dziś kakao smakuje inaczej.
lubię ten moment tuż po świętach, sylwestrach i podobnych wydarzeniach, które pogrążają ludność w szale zakupowo-porządkowo-konsumpcyjnym (nawet gdy świadomie ogranicza się uczestnictwo, szał ów, nieproszony, udziela się). teraz tylko trzeba nie przesadzić z postanowieniami noworocznymi, żeby nie mieć kaca z powodu ich niezrealizowania — i znów można po prostu być. pozamiatać opadające igły z quasi-choinki, na obiad ugotować zwyczajny makaron. witaj, rzeczywistości.
…mijał czas. pomieszczenia powoli zaczynały spełniać swoje funkcje: kuchnia stawała się kuchnią, sypialnia sypialnią, inne też coraz bardziej przypominały to, czym miały się stać. kończyło się lato, dżemy wypełniały nieistniejącą jeszcze oficjalnie spiżarkę. perfumy pachniały, jak pachnieć powinny, na balkonie paliło się djarumy, a współczynnik dziwności, poza kilkoma wybujałymi momentami, utrzymywał się na względnie stałym poziomie. niebo oglądane z kanapy niezmiennie zachwycało, nocą światła miasta mrugały porozumiewawczo. myśli, jak to myśli, nie dawały spokoju. nadchodziła jesień.
zatem… zmiana adresu. tego naziemnego, mokotowskiego, na prawobrzeżny i bardziej podniebny. zamieszkam „w wysokiej wieży otoczonej fosą”. a teraz, pomiędzy pakowaniem książek do kartonów i zawijaniem kieliszków do wina w gazety z czasu po katastrofie smoleńskiej, wzruszam się ponad miarę. ulubioną aleją, zapachem lip. ścieżką w moim parku. wydeptanymi przez osiem lat drogami. kamienicą, w której mieszkał Herbert (przechodząc obok, zwykle mówię mu wiersz Krynickiego, ten o turkawkach w gołębiej Warszawie). pamięcią. cieszę się i smucę. żyję w jakimś pomiędzy, godzę się z czasem i przestrzenią. (przemetafizycznienie. proszę uwzględnić okoliczności łagodzące). Pannacotta uprawia parkour pomiędzy stosami pudeł.
Tegoroczna kampania Stowarzyszenia UNICORN przebiega pod hasłem JEST MIĘDZY NAMI CHEMIA. Kładzie nacisk na relacje pomiędzy chorym a otoczeniem – jego rodziną i przyjaciółmi. Poprzez kampanię UNICORN pragnie zwrócić uwagę z jednej strony na potrzeby chorego; jego prawo do relacji, życia rodzinnego i towarzyskiego, z drugiej strony natomiast wskazuje na osoby bliskie towarzyszące choremu – aby pomimo lęku i braku umiejętności towarzyszenia w chorobie szukali możliwości wspierania, pamiętając również o własnych potrzebach. Serdeczne, intymne relacje pomagają wracać do zdrowia. Budują w nas zasoby nadziei, dodają energii. Same w sobie są zdrowiem i wartością.
Prosimy, pamiętajcie o nas przy tegorocznych rozliczeniach podatkowych. Więcej informacji, jak przekazać jeden procent, znajduje się pod linkiem Jak przekazać 1%.
Prosimy o przesłanie tej wiadomości rodzinie, przyjaciołom, kolegom z pracy.
Serdecznie dziękujemy!
Zespół Stowarzyszenia Wspierania Onkologii UNICORN
