przyłapuję rzeczywistość…

…na gorącym uczynku. wystarczy wyruszyć w świat (tere, fere, wystarczy wyruszyć!) i mieć oczy szeroko otwarte:

• reklama na samochodzie: OśrodekProfilaktyki Żywienia. nie sądziłam, że trzeba zapobiegać żywieniu…
• widziałam powieść!!! zwierciadło jak od Stendhala co prawda nie przechadzało się po gościńcu, a jechało na przyczepce Marszałkowską.

xxx

Przywykła uznawać to, co przeżywa, za rzeczywistość, choć może się myli. Porusza się po niej jak po wielopiętrowym labiryncie, to w górę, to w dół (…)
Być zawsze i wszędzie, być w wyosobnieniu, w powtarzalności godzin, dni, tygodni to prawie nie być. Zabijając czas, odzyskuje zatem siebie, ogranicza i może wreszcie myśleć o sobie: ja…

J. Sosnowski, Tak to ten, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2006.

PS

Mimo wszystko dobrze, że na zewnątrz istnieje wciąż jeszcze świat, choćby jako azyl.

P. Süskind, Pachnidło, Zysk i S-ka, 1998.