19 czerwca pójdę z panną Zuzanną (znaną w pewnych kręgach jako Matka Boska Konopnicka) na koncert rudej wiedźmy Tori:
tymczasem dramatycznie nie mam siły. zła grypa…
usiłowałam przekonać mieszkanie, żeby samo się posprzątało. niestety nie raczyło posłuchać. może chociaż obiad będzie tak miły i ugotuje się bez mojego udziału?
trzeba tylko nastawić się na odbiór, obserwować i słuchać uważnie, bo historie są tuż obok.
a kiedy pojawią się na horyzoncie, gdy zostaną przywołane, streszczone lub gdy zaczną dziać się zupełnie niedaleko, należy podjąć decyzję, co z nimi zrobić. ominąć czy opowiedzieć?
chyba nie muszę mówić, czym mam zamiar zająć się w najbliższym czasie…
to dobry znak: chce mi się chcieć.
xxx
są też historyjki, na przykład ta o sobotnim spotkaniu z Panem Kotem w galerii Metra Centrum:
– miau… – zaczepił mnie Pan Kot.
– miau? – zdziwiłam się – misie nie robią „miau”.
– nie jestem misiem, jestem kotem! – fuknął oburzony.
na szczęście udobruchałam go szybko, bo przecież pamiętałam o Międzynarodowym Dniu Kota. tak dopieszczony stwierdził, że musi mieć ze mną zdjęcie. potem jeszcze jedno – ze mną i z ministerialnym kajetem (znanym z poprzedniego odcinka). obiecał przesłać foto… o co publicznie go proszę.
miau :-)
PS
zgadnijcie, co zrobiłam w Kinotece.
kolejne PS
tere, fere.
jedyna historia, jaką mogę zająć się przez najbliższe dni, to historia choroby. gorączka i kaszel z gatunku de profundis – złe grypsko, złe!
pomigrenowe napady artystyczno-autystyczne wyglądają tak:
…bo mnie wkurzał. kajet z kremem na okładce? bez sensu.
zakleiłam drania :-]
więcej w archiwum.
a ja nie bojkotuję walentynek.
przedstawiam jelenie okolicznościowe:
all you need is love, pam parara ram…
cmox:
G. jest w Hiszpanii u swojej Oli. kiedy wróci, coś mi urwie.
tango libido, ona by chciała do trójkąta…
jeśli rozpoznajecie ten budynek, nie mówcie nikomu!
8–12 lutego
– przedwczoraj (II generalna).
znowu wymyślam niestworzone rzeczy. wizje, moje wizje…
teraz już tylko należy przekonać resztę świata (i grupę trzymającą kasę), że to naprawdę świetne koncepcje. trochę ostatniego Bonda, trochę „Kabaretu”, a do tego karły, mimowie, połykacze ognia – i jakoś to będzie ;-)
przyczajony tygrys czasem zadaje pytanie: co będzie, jeśli kiedyś zabraknie słów, pomysłów?
…gdy zabraknie mi słów
mnie zabraknie też?
(List do jedzącej Eurydyki, sł. J. Przybora, muz. S. Krajewski).
PS
kolejny raz okazało się, że jestem mistrzynią świata w kupowaniu biletów na kartę Kinoteki – bez karty Kinoteki!
__________________
z podróży, cz. II
zdjęcia: Pan Cy, ja, 3 x cyberkot, Messer.
otaczają mnie rzeczy. otaczają, przytłaczają, nie cieszą. co z tego, że podobno lepiej, że wygodniej mieć niż nie mieć, skoro i tak słychać złowieszczy chichot i dalekie echo: vanitas… itas… as…
co z tego? co po nas?
cisza, a zamiast pustki – zsyp?
zdybane na Wareckiej (z ósmego piętra Warszawa wygląda prawie jak Paryż). aha, karteczka/tekturka występuje również TU.
dzisiejszy odcinek sponsorowali: Mama Jola, producent gramograja i producent vermouthu pomarańczowego.
co jeszcze? przyczajony tygrys, grozia i gnozia.
i specjalne pozdrowienia dla panny m.
Orient Express, 3.02.2007 r.
na początku był Paryż (oczywiście z pocztówek i z mgły).
a potem… ech ;-)
Pani Minister, Kurtyzana, Matka Boska Konopnicka (fot. Ben).
Messer, Ben, Pan Cy (fot. Zuza).
Messer & Julka (fot. Zuza).
przyłapani: Cyber i Pan Cy (fot. Messer).
ciąg dalszy nastąpi.
tymczasem zajrzyjcie do Pana Cygaro i do Asi.
pewnego razu w dużym sklepie:
…halo, Dzidek, jesteś jeszcze?
halo, proszę nie rozłączać…
to nie międzymiastowa, to międzyludzka!
Dzidek, nie opuszczaj przewodu…
fot. Messer (telefonem)
