starzeję się

primo: dojrzewam do trybu zabiureczkowego. może dlatego, że akurat za tym biureczkiem czuję się nadzwyczaj dobrze – już dawno robota nie sprawiała mi takiej przyjemności. a może przez to, że ponad 2,5 roku prowadzę żywot (swa)wolnego strzelca i tęsknię za jakąś zmianą. hmm, za stabilizacją?

secundo: sprawiłam sobie walizkę na kółkach, będę teraz strasznie straszną pańcią. znudziło mi się targanie torby podróżnej, natomiast do plecaka zamiast ubrań pakuję laptoka.

tertio: doszłam do wniosku, że przed świętami powinny być dwa dni wolnego, żeby odpocząć po pracy i przygotować się na traumę. podobnie po świętach – dwa dni na relaks, głodówkę i pozbieranie się po traumie.

à propos… tym, którzy obchodzą – radosnych. tym, którzy obchodzą z daleka – spokojnych.

niniejszym oddalam się do miasta P.