!!!

nie, nie jestem zła. jestem wściekła.

o jeden telefon za dużo, o jeden mail za daleko. ale to dobrze, może właśnie tego potrzebowałam — silnego impulsu, żeby wreszcie coś zrobić. mam ogromną nadzieję, że jutro rano i przez kolejne dni ta wściekłość będzie równie konstruktywna i motywująca, taka, która zamienia się w prawdziwy zapał. że kolejny raz nie podwinę ogona pod siebie i nie powiem: oczywiście, już, zaraz.

przypomniało mi się rzucone kilka dni temu (ot, tak, od niechcenia) zdanie: każda porządna rewolucja zaczyna się od planu nie do zrealizowania.

a zatem… do dzieła!