dwa

to jest ważny dzień. trochę jak urodziny — albo nawet bardziej. na szczęście po dwóch latach nie dopada mnie paraliżujący strach, kiedy zamiast „ontologiczny” niechcący napiszę bliższe mi słowo „onkologiczny”. napisałam tak wczoraj, po czym… roześmiałam się.

dwa lata. tyle zmian, tyle wydarzeń… dwa dobre lata. oby tak dalej. można życzyć — nie tylko dobrych snów (z okazji odstawienia leków, w ramach przygotowania do badań). można też śpiewać albo mruczeć kołysanki, dostarczać lektury i filmy, proponować spacery czy inne rozrywki (jednak nie gwarantuję, że nie zasnę w trakcie). nie można dokarmiać — przynajmniej na słono, z jodem (żebym nie świeciła w listopadzie). a teraz… dobranoc się z Państwem. na czas jakiś.